Neurony lustrzane

Przykład badania aktywności neuronów lustrzanych, na przykładzie nauki tańca.

Glaser, Calvo-Merino, Julie Grezes, Patrick Haggard and Dick Passingham

Na przełomie lat 80. i 90. włoscy naukowcy odkryli u małp neurony lustrzane (mirror neurons).  Odkrycie to dotyczyło grup neuronów ruchowych - zaobserwowano, że gdy badana małpa wykonuje daną dość złożoną czynność, uaktywnia się pewna grupa komórek nerwowych, która reaguje także wtedy gdy małpa obserwuje ten sam ruch wykonywany przez inną małpę. Podobnie funkcjonujące grupy neuronów wykryto także u ludzi. Oznacza to, że interpretacja obserwowanego zachowania odbywa się w mózgu odbiorcy poprzez swoistą symulację. Nasz mózg pozwala nam odtworzyć automatycznie zachowanie innej osoby, dzięki temu możemy  odtworzyć (zmapować) jego zachowanie i uczucia. Neurony lustrzane umożliwiają mentalne "czytanie" i "odtwarzanie" zachowań innego mózgu. Działanie takiego mechanizmu najlepiej zrozumieć odwołując się do badań nad reakcjami emocjonalnymi. Obszar wyspy skroniowej uczestniczy z jednej strony w odczuciu wstrętu, jaki i w interpretacji zachowania innej osoby, które reaguje wstrętem, okolice te aktywują się gdy eksperymentator podsuwa nam pod nos coś wyjątkowo nieapetycznego, jak i w sytuacji, gdy obserwujemy inną osobę, której ekspresja w sposób ewidentny świadczy o tym, że i ona została poddana takiej samej niemiłej próbie. Innym przykładem jest reakcja lękowa, która związana jest z funkcjonowaniem ciała migdałowatego. Badania nad osobami z uszkodzeniami tej struktury dowodzą, że nie reagują one na zagrażającą sytuacje lękiem, ale jednocześnie nie rozpoznają oni ekspresji tej emocji u innych osób. Opierając się na koncepcji symulacji, możemy również wyjaśnić istnienie pewnych zaburzeń zachowań emocjonalnych. Osoba, która sama nie przeżywa danej emocji nie jest w stanie zasymulować jej przeżywania u innej osoby, dlatego nie potrafi zinterpretować poszczególnych typów ekspresji emocjonalnej. Istnieje obszar mózgu, który związany jest jednocześnie z reprezentacją naszego ciała i jego aktywności (czyli tzw. propriocepcji - odczuwania stanu własnego ciała), jak i z umiejętnością rozpoznania ekspresji twarzy Jest nim płat ciemieniowy, głównie prawej półkuli. Dzięki funkcjonowaniu tej części mózgu możemy od razu "przeskoczyć" od reprezentacji ekspresji np. twarzy do odczucia emocji, ponieważ emocje związane są zawsze z reakcją organizmu, odczuwaniem jakiegoś fizjologicznego pobudzenia. Rola i znaczenie neuronów lustrzanych wydaję się więc pierwotnym i głównym systemem, bezpośredniego "uczenia" mózgu zachowań, emocji i przetwarzania informacji.

    Posłuchaj neuronów lustrzanych

 

Więcej informacji można znaleźć:

 


powrót

grzegorz osinski